HET BEGON ALS EEN GEINTJE.....

10 Maart 2006. Op deze heuglijke dag, gedenken wij het feit dat de heer Rudyhadee, zijn vijftigste geboortedag viert. Helaas is dit op een zaterdag, en in verband met mijn drukke werkschema voor L&T, kan ik hem alleen op zondag de elfde feliciteren. Via het forum, leg ik contact met Old-timer. Old-timer wilde ook wel naar Assen, de residentie van Rudy. En ook op zondag de elfde. Wij besloten om samen naar Drenthe te rijden. Ik rij via Den Bosch, en ontmoet Old-timer bij het benzinestation "De Lucht".

Na de bekende kennismaking, gingen we rijden. Ik vertelde Old-timer, dat ik over ongeveer 50 kilometer moest tanken. Ik had wel bij "De lucht"kunnen tanken, maar dan kon ik niet in één ruk door naar Assen. 

Via de A2 en de A15, rijden we richting Arnhem. Helaas, het noodlot sloeg toe, in de vorm van benzinegebrek. En dit reeds na een dertigtal kilometers vanaf "De Lucht". De kraan op reserve gezet, en verder maar weer. Het was die dag behoorlijk koud, en er waaide een stevige oosten wind. Nog geen tien kilometer verder, stond de Shadow wederom zonder benzine. Wat nu??? Volgens Old-timer was het nog een kilometer of twee à drie, naar het eerstvolgende benzinestation. Tjee, nog drie kilometer, en ik zit zonder peut. Dom, dom, dom.

Old-timer had de oplossing: DE SJAAL!!!!!

Hij had achter in zijn topkoffer een mooie rood-zwarte sjaal. Een gebreide sjaal. Ik schatte de sjaal op een meter of twee lang.Ik vroeg hem wat hij in gedachten had. En hij vertelde mij, dat hij wou proberen om met die sjaal mij naar het benzinestation te slepen.

Moet ik nog vermelden, dat Old-timer een Freewind heeft, en ik een Shadow. De Shadow weegt zonder mijn persoontje, zo'n 240 kilootjes. Enfin, de sjaal werd vastgemaakt aan de Freewind, en twee slagen om mijn linkervoorvork. Met mijn linkerhand hield ik de sjaal, zo goed en kwaad als kon, vast. Als het mis moest gaan, dan hoefde ik de sjaal alleen maar los te laten, zodat hij van mijn voorvork zou glijden. Dit gebeurde, ik dacht, zo'n twee keer. Kramp in mijn vingers kreeg ik ervan, want het waren geen twee of drie kilometers, maar 6 à 7 kilometers.

We hebben het gered, Old-timer in de eerste versnelling, met een gangetje van 20 à 30 km/uur over de vluchtstrook. Inmiddels is de sjaal ongeveer 7 meter lang. Hahaha, wat een ervaring.

Na getankt te hebben, wilde ik de Shadow starten. Starten....starten zeg ik.......jammer, het systeem was zo droog gereden, dat de accu het niet voor elkaar kreeg. Ik vraag Old-timer om op mijn motor plaats te nemen, de versnelling in 3, dan zal ik hem proberen aan te duwen. Fout, zo'n dikke V-twin kun je niet aanduwen, tenminste niet door één man. Op het moment dat Old-timer de koppeling op laat komen, staat de motor direct stil. Old-timer was het inmiddels wel een beetje beu, want we hadden afgesproken met Rudy, dat we op tijd in Assen zouden staan. Dus Old-timer geeft mij zijn ANWB-pasje, en ging verder naar Assen. Ik belde intussen de ANWB, en de srvice-wagen van dit bedrijf stond binnen een half uur voor mijn neus. Hulde. Tien minuten later draaide de V-twin mooi zijn rondjes. Even een bakkie met de monteur en daar ging ik dan ook. Drie kwartier nadat Old-timer de plaats had verlaten.

Op naar Assen. Vanaf de MacDonalds, belde ik met Rudy, hij kwam mij ophalen, met zijn Traction Avant. Daarna achter Rudy aangereden, naar zijn huis. Eerst maar een bakkie koffie. Lekker warm. Gezellig bijgekletst met Rudy, zijn broer Henk, zijn beste kameraad Hans, en niet te vergeten Old-timer.

In de loop van de middag werd het buiten donkerder, en plots begint het te sneeuwen. Old-timer stelde voor dat we beter konden vertrekken, voordat er geen doorkomen meer aan was. Afscheid genomen van dezxe leuke mensen, en terug richting Amersfoort. We hebben slechts één sneeuwbuitje gehad met de terugweg. Van Assen tot Amersfoort. Ik vond het een geslaagde dag. Een enorme ervaring rijker. En het belangrijkste: een paar geweldige motormensen ontmoet.

 

De voorzijde van de Shadow, was één en al ijs. Op dit punt, net voor Amersfoort, nemen Old-timer en ik, afscheid van elkaar. Het was mij meer dan een genoegen O-t. Bedankt voor deze leuke ervaring