Internationaal transportbedrijf Fa. Feijns

Na mijn periode Castelijns, van 1977 tot 1980, kon ik beginnen bij de firma Feijns, Internationale transporten. Op 1 april (geen grap!) 1980, ben ik hier begonnen als Benelux-chauffeur. Mijn wens was echter om internationaal te gaan rijden. En in 1981 kreeg ik die kans. Mijn eerste rit, ik vergeet het nooit meer, was een lading non-woven van MŲlnlycke, Hoogezand, naar Pescara in ItaliŽ te brengen. Ik heb zeker drie kwartier op de kaart gekeken, om er achter te komen, waar Pescara helemaal lag.
Zoals op onderstaande foto blijkt, reden we hoofdzakelijk met Mercedes-vrachtwagens. In de volksmond ook wel "Neckerman" genoemd. Vrij vertaald: Duitse wegwerp-zooi. Ik ben er eigenlijk nooit achter gekomen, wie met deze uitdrukking is begonnen. Enfin, de eerste keer naar ItaliŽ, en als het aan mij lag, tevens de laatste keer. Maar die mening was na een jaar wel omgeslagen. Een grandioos land. Alleen de Italiaanse chauffeurs!! Die kun je bestempelen als "Kamikaze-piloten". Als een auto geen claxon en/of groot licht heeft, is er niet mee te rijden. Zo denken de Italianen erover.

 

 

In het begin was het heel erg wennen, maar na een jaar had ik al wel begrepen, dat dit mijn favoriete land was, om met de vrachtwagen heen te rijden. Hoewel ik ook vaak in Frankrijk kwam, waar ik ook gek op was, had ItaliŽ de voorkeur. Al was het alleen maar vanwege het eten. Grandiose keuken, vooral voor hen die van pasta-gerechten houden. En ik ben daar ťťn van. Niet goedkoop, zeker niet ten opzichte van Frankrijk, maar wel goed en lekker. In ITaliŽ was je doorgaans tussen de 8 en 12.000 Lit. kwijt voor een malltijd. Dit kwam neer op ongeveer 20 gulden, tegenwoordig is dat 9 euro. In Frankrijk was je wat minder kwijt, rond de 30 FFr. Dit komt overeen met zo'n 6,70 euro. Let wel, ik heb het hier over 1981. Dus alweer een hele poos geleden. En voor dit bedrag kreeg je een vier- of vijfgangendiner. Inclusief een fles wijn en een bakje koffie na.

Tegenwoordig ligt dat even anders. Nu ben je dus ongeveer 20 euro kwijt, en heb je meestal maar een drie-gangendiner. Met "slechts" een kwart-karafje wijn. En als je veel geluk hebt, krijg je voor datzelfde geld ook een bakje koffie erbij. Maar dat is ook al niet vanzelfsprekend meer. Laat staan een calvatje.

Hieronder plaats ik nog een paar foto's, waarbij sommige uit te vergroten zijn, door erop te klikken.

Binnenkort hoop ik met meer foto's te kunnen komen, en de daarbij behorende verhalen. Komt U gerust eens vaker langs om te zien of er nog opdates zijn. Heeft U zelf ooit bij Feijns gewerkt, en U hefft leuke anecdotes, schroom niet, maar mail ze mij. Ik probeer ze dan via deze pagina op de site te zetten. Liefst met nog wat foto's.

 

 

 

Tijdens een feestavond.
Tijdens dezelfde feestavond.
Hennie van Leer en Ton van Oers.
Het lossen van een wagen met luiers.
De Beneluxwagens.
De beruchte DB 17-00.