EIFELWEEKEND 2009

Van links naar rechts: Jan, Aad, Karel, Peter en Gerrit.

Vrijdagmorgen, 29 mei, net voor negenen.
Aad is de eerste die arriveert. Kort daarna arriveren Gerrit, Jan en Karel.
We drinken nog even een bakkie koffie, en ik moest nog even wat spullen bij elkaar vergaren.
Koffers op de Varadero, en om 10 uur vertrekken we naar Bullay, in de Eifel.
Jan heeft het motorhotel “Hexenhaus” gereserveerd.
Ziet er op hun website goed uit. Ze hebben ook blokhutten, met voor 6 mensen slaapplaatsen.
Ik ben benieuwd, wij alle vijf trouwens.
De eerste stop is bij het tankstation aan de A2 ter hoogte van Maarheeze.

Foto vlak voor ons vertrek, vanaf de oprit van Huize Varo-man.


De stop bij het tankstation t.h.v.Maarheeze.

Vandaar uit rijden we naar de Tankstelle bij Eschweiler, ongeveer tien kilometer voorbij Aken, langs de A4. Even de inwendige mens verzorgen. Gelijk even overleggen, hoe we verder gaan rijden. We kunnen autobaan nemen, of we gaan verder over de Bundesstrassen. Bij Düren verlaten we de A4, en rijden over de B-strassen verder. Een uur verder gaat mijn Garmin vreemd doen. Als ik over een hobbel rij, dan gaat hij uit, om direct weer op te starten. Voor dat ie goed en wel is opgestart, springt ie weer uit, om weer opnieuw op te starten. En zo ging het maar door. Ik werd er niet vrolijk van. Misschien dat de stekker geen goed contact maakt. De contacten zijn inderdaad wat groen uitgeslagen. Met een schroevedraaier de punten wat schoongekrabd, de puntjes wat verder naar elkaar toe gebogen. Maar helaas, dit was dus niet de oorzaak. We kijken vanavond wel, wat we er aan kunnen doen. We gaan eerst maar naar het Hexenhaus.

Lunchstop ter hoogte van Eschweiler, net voorbij Aken.


Gerrit, Aad en Jan voor het Hexenhaus.

Daar aangekomen, blijkt dit hotel erg populair te zijn bij de Nederlandse motorrijder. Het is een komen en gaan van motoren. Ook onze zuiderburen waren rijkelijk vertegenwoordigd. Jan meldt ons aan bij de gastvrouw, Pien. Het eerste wat ze zei, was dat het niet toegestaan is om in de tuin te plassen of te poepen!! Zoiets verzin je toch niet? Waar moeten we dat dan wél doen? Ze legde uit dat sommige gasten ’s avonds wel eens te diep in het glaasje kijken, en vervolgens ’s nachts de weg naar het toilet niet kunnen vinden. En schijnbaar zien wij er uit als dergelijke gasten. Ik vond het maar een vreemde opmerking. Overbodig bovendien.

Erg populair, gezien het aantal "fietsen".


 

De gastvrouw Pien. Tja, wat moet ik daarover zeggen? Niet plassen of poepen in de tuin!!!

Maar goed, we zoeken onze “blokhut” op, wat dus gewoon een tuinhuisje bleek te zijn. Drie bij vier meter, met drie stapelbedden. Dus zes slaapplaatsen. Wat was dat een tegenvaller. Er waren twee douches tot onze beschikking, voor twaalf gasten. Oké, dat is wat weinig, maar we zijn niet moeilijk. Echter, die douches bleken dus ook alleen twee douches te zijn. Niets meer en niets minder. Geen wasbakken. Scheren en tanden poetsen?? Dat kun je doen aan het wasbakje, bij de wc. Alleen koud water. En daarnaast staan dan nog gasten te wateren. Lekker!! Bovendien bleek onze gastvrouw, evenals haar man, Paul, behoorlijk grof gebekt. Een normaal woord kwam er nauwelijks uit. Jammer, een gemiste kans.

De "blokhut" aan de buitenkant.


Dezelfde blokhut, aan de binnenkant.

Het eten was wel goed, maar niet overdreven. We gingen eerst maar een pilsje drinken op het terras. De boel verkennen, een wandelingetje naar de Moezel, en wat niksen. Nog maar een pilsje. Dan om zeven uur aan tafel. Zoals ik al zei, het eten was redelijk goed. Er was ook voldoende, dat dan weer wel. ’s Avonds op tijd naar bed, want de andere dag zouden we toch gaan rijden. Zaterdagmorgen. Jan wekt mij, want ik sliep een gat in de dag, en daar kwamen we niet voor. Even wassen, en daarna een ontbijtje.

Het terras van het Hexenhaus vond ik ontzettend gaaf. Wel zelf de drankjes halen, maar dat vonden wij niet erg.


Petjesvolk!! Ik haat dat soort mensen, met hun GTI'tjes en andere rugzakautootjes. Hahahahaaa.

Ik vind mijn petje zo leuk, dat ik hem zelfs in bed nog op heb. Nogmaals dank aan Old-timer, voor dit petje :-)


Eerste dag, ritje van Jan.

Er was nog iemand die bereid was, een foto te maken van ons "kluppie".


Nog een impressie van het toilet ..... sorry, de tuin. Kamperen is overigens, wel gratis, mits je het eten in het hotel gebruikt.

Volgend minpunt van “Hexenhaus”. De broodjes bleken van die kleine, afgebakken broodjes te zijn, van de Aldi of de Lidl. Ik zat me al te verheugen op die heerlijke Kaiserbrötchen, met Ruhreier mit Schinken. Wat een desillusie toen ik die kleine broodjes zag. Wat een verschil met het hotel waar we verleden jaar waren. Maar goed, we kwamen om te rijden. Jan geeft om tien uur het startsein voor de eerste rit. Mijn Garmin viel al uit, voor ik goed en wel de straat op was gereden. Wat baalde ik hiervan. Dan maar zonder mijn vriendinnetje verder. Het weer was subliem. Stralende zon, niet te warm, want dat is ook niet prettig in je motorkleding. Mooi pak trouwens, dat nieuwe van Jan. Complimenten hoor.

Waar heeft Karel dit ding gezien??


Mooooooooi pak!!!

En dan die Eifel, echt een motorlekkerland. Dit was de tweede keer dat ik hier vertoefde, en ik genoot weer van elke meter, van elke bocht. Op sommige stukken moest je wel uitkijken, omdat er hier en daar wel wat reparatieplekken waren. En die kunnen toch wel een vreemde uitwerking hebben op het rijgedrag van de motoren. Maar verder niets dan lof voor deze rit, die Jan heeft uitgezet. Tijdens de eerste koffiepauze, vroeg ik aan Jan of hij toevallig nog een stukje keukenpapier had. Want dan probeer ik daarmee de Garmin wat vaster te zetten op de motorsteun. En warempel, dat hielp. Ik zal het hier nog maar eens een keer zeggen: Jan, bedankt voor dat stukje papier uit Goes. Hahahahaaa.
De Garmin heeft het maar drie keer af laten weten. Als ik thuis kom, dan zal ik dat ding toch maar even laten nakijken.


Schitterend weer, een geweldige ambiance. Waar hebben wij dit aan verdiend?

Even een bokworst naar binnen werken.


Langs de Rijn.

Een tijdje later, rijden we langs de Rijn. Jan besluit om even een klein stukje van de route af te wijken. Even naar de Lorelei. Jan had daar nog wat herinneringen aan, uit de tijd dat hij zelf nog op de binnenvaart zat. Jawel, ons Jantje heeft gevaren.
Daarna weer de route verder gereden, zoals gepland, min of meer.
Mooie rit Jan. Ik, en met mij ook Aad, Gerrit en Karel hebben genoten van deze rit. En mijn Garmin doet het nog steeds. Gelukkig.
Terug naar het hotel. We hebben die avond een barbecue. We stierven van de honger. Terwijl we een pilsje dronken op het terras, ging Paul, de gastheer, de vaten vullen met houtskool.
Vervolgens hebben we twee uur naar die vaten zitten kijken, wachten op de eerste vlammetjes. Maar dat spul werd maar niet in brand gestoken, en we hadden echt honger.
Dan maar even het dorp in. Een bakkie koffie op een terras. Nog even nagenieten van deze mooie dag.
Tegen half zeven terug op het terras. Een half uur later werd het vuur ontstoken in de twee olievaten met houtskool.
Intussen was er ook een groep met Belgische motorrijders gearriveerd. En dat waren een stel geweldmakers joh, dat wil je niet weten. Het leek wel een kippenfarm.
Eindelijk, om half acht konden we dan ons vlees op de bbq leggen. Ik vond het goed. Verschillende salades, en voor iedereen een bord vlees. Het was genoeg. Helaas zijn hier geen foto's van gemaakt.

Souveniers van de Loreley


Op de achtergrond de Loreley, op de voorgrond de V........ Dank aan Jan voor dit sublieme plaatje.

Na het eten gingen we nog naar het dorp, om in de lokale weinstube, een fles wijn burgemeester te maken. Daar was het in ieder geval lekker rustig. Lekker zitten kletsen, en daarna weer terug naar het Hexenhaus. Bedje in. De andere dag, zondag hadden we de rit, zoals die door mij was uitgezet. Gelukkig bleef Garmin het goed doen. Dankzij het keukenpapier van Jan.
’s Morgens wederom een zielig ontbijtje. Dezelfde kleine broodjes. Jammer, nogmaals.
Maar we gaan weer rijden. Weer was het zonnig met een heerlijke temperatuur. Hoewel er toch wel wat meer bewolking was dan de dag ervoor. De andere mannen besluiten om hun regenkleding mee te nemen, voor alle zekerheid. Ik dus niet. Je moet de goden niet verzoeken.
Het was weer kicken deze dag. Geweldige rit, en een mooie omgeving. Op een gegeven moment kwamen we in Pommern, een dorp waar de plaatselijke harmonie in een tent stond te spelen. Lange tafels ervoor, en een imbiss-kraam erbij. Gelijk maar wat gegeten, voor mij werd het een Schnitzel met friet. Prachtige vakwerkhuizen. Leuke straatjes. Met andere woorden, genieten.

Stoerrrrr .......


We hebben al gegeten, nog even genieten van de muziek :))

Prachtig toch?


En door dit soort straatjes rijden we dan.

Gerrit heeft er een rotsvast vertrouwen in, dat zijn Deauville niet gestolen wordt.


Aansluiten voor de Imbiss.

Verder met de rit. Ik kan wel weer vertellen dat het heerlijke bochten waren, maar daar ga je voor naar de Eifel. Dus onnodig om dit weer te zeggen. Het avondeten was deze keer bami. Mijn lievelingskostje. Dus dat zat wel goed. Was lekker. De andere ochtend toch maar weer eens douchen. Gadver, wat was dat behelpen. Dan maar niet scheren, doe ik thuis wel, vanavond. Jan had de terugreis gepland. Maar helaas, deze keer was het zijn Garmin, die het liet afweten. Of weet Jan nog niet goed, hoe hij met dit vernuftig staaltje techniek, om moet gaan? Dus Jan geeft zijn huisadres maar in, en rijdt vervolgens zijn neus maar achterna. Oké, was ook goed, hoewel ik liever door de Ardennen was gereden. Even over Luxemburg voor mijn noodzakelijke nicotine-pillen, en goedkope brandstof. Toen we Aken binnenreden, werd ik een beetje chagrijnig, de buitentemperatuur was inmiddels gestegen tot om en nabij de dertig graden. En dan is het geen lolletje midden in Aken, met die stoplichten. Ik dacht dat we een sauna binnenreden. Vanaf Aken rijden we via de autobaan richting Antwerpen. Net voor Antwerpen, bij Wommelgem, drinken we nog een bakkie, en nemen afscheid van elkaar. Jongens, bedankt voor dit geweldige weekend. Doen we nog eens een keer. Volgend jaar??

Hieronder heb ik nog een paar foto's geplaatst, voor zover deze nog niet geplaatst zijn. Ik kan helaas niet alle foto's plaatsen, het zijn er in totaal 460 stuks. Een paar plaats ik nog voor de sfeer, zonder begeleidende tekst. Ik hoop dat u genoten heeft van dit relaas. Graag tot ziens.

Ennuh ....... vergeet u niet, om iets in mijn gastenboek te schrijven? Ik vind complimentjes altijd leuk, ook kritiek is welkom. (Die verwijder ik toch z.s.m.)

 

THAT'S ALL FOLKS!!!!!