26 april 2008, de tweede Zeebrarit van 2008.

Ik begin met uit te leggen waar de naam “Zeebrarit” vandaan komt.
Ergens in 2006, kwamen vier motorrijders bij elkaar, te weten:
RakkiRauw uit Breda, Old-Timer uit Den Bosch, Boxer-Rinus uit Goes en Schaduwman uit St. Willebrord.
We gingen zomaar een eindje rijden, waarbij we de eilanden Schouwen-Duiveland en Goeree-Overflakkee aandeden.
We stopten onder anderen bij de uitkijktoren van de Philipsdam. We pikten een terrasje in Zierikzee.
Al snel merkte een van ons op, dat dit een Zeebrarit was. Een samensmelting van de woorden Zeeland en Brabant.
Sindsdien is dit begrip een eigen leven gaan leiden.
Boxer-Rinus heeft inmiddels zijn naam veranderd in Oemoemenoe, en Schaduwman heet voortaan Varo-man, hoewel ik nog net zo graag de naam Schaduwman hoor, omdat dit ook de naam is van mijn site is.
Op 12 april van dit jaar, organiseerde Oemoemenoe de eerste Zeebrarit, waar elders op deze site een kort verslag van te lezen is.
En op 26 april werd de tweede Zeebrarit georganiseerd door Irma ofwel Shadow, uit Tilburg.
Over deze rit gaat onderstaand verhaal.

 

RakkiRauw maakt een foto van de andere drie Zeebra's.
4 juni 2006

Met dit miniatuurtje is iets fout gegaan. De originele foto is wel te downloaden, echter met een fout. Sorry. Samantha (l) en Kim.

26 April, een week eerder begon mijn dochter al te zeuren dat ze eens mee wilde rijden, maar alleen als Kim, haar vriendin, samen met haar vader, Ton, ook mee zouden rijden.
Ik heb de vraag voorgelegd aan Ton, en hij besloot om eens een keer mee te rijden, iets wat hij niet gauw doet.
Ton is de trotse eigenaar van een prachtige Heritage. De motorliefhebber weet wat dat voor een motor is.
Zaterdagochtend kwart voor acht, opstaan, wassen en een hapje eten. Samantha is deze keer wel eens op tijd wakker, wat haar normaliter moeilijk afgaat. Maar ja, dan moet ze naar school, en nu niet.
Oemoemenoe, Ton en ik, hadden afgesproken bij de Esso aan de A58 bij Bosschenhoofd. Tegen half tien kwam ik er aan, Oemoemenoe en Ton stonden al reikhalzend uit te kijken naar mij. Enfin, tien minuten later vertrokken we naar Gilze-Rijen.

Ter hoogte van vliegbasis ontwaarde ik drie motorrijders een eindje voor mij. Ik gaf wat meer gas, want ik had een vermoeden dat deze drie, bij onze groep hoorden. Bij het stoplicht lukte het mij om de achterste van de drie een vriendelijk tikje tegen de achterkant van de helm te geven. Ze keek om en begroette mij. Het bleek om Aagtje te gaan. Daarvoor reden Suzy en Aad. Verzamelplaats was bij de schietclub te Hulten. Irma, RakkiRauw en Lonki, een oud-buurvrouw van RakkiRauw, dus géén oude buurvrouw. Want dat is ze zeker niet. Irma had voor broodjes en koffie gezorgd. Véél broodjes. Volgens mij eet ze daar nu nog van. Nog geen tien minuten na onze aankomst, arriveerde RabbitHunter. En dan is het wachten, foto’s maken, anekdotes vertellen. Wachten, want Voskos met zijn kennis WimFjr zouden nog moeten komen.
Op het moment dat we wilden vertrekken, kwamen ze toch om de hoek, die twee. Ze hadden moeite om de locatie te vinden. Plotseling komt Oemoemenoe naar me toe, om te vertellen dat hij een lekke achterband had. Tja, en met een lekke achterband kun je niet rijden. Maar geen nood, er zijn drie motorzaken in Rijen. Het moet al gek zijn als niet bij één van die drie, die band geplakt kan worden.
De eerste was Mofra, BMW dealer. Dat komt goed uit, want Oemoemenoe rijdt een BMW. Helaas, zij wilden de band niet repareren, maar ze wilden er wel een nieuwe stapper op leggen. Dat wilde Oemoemenoe niet, omdat hij thuis al twee nieuwe banden heeft liggen. De tweede motorzaak was Divmo. Zij konden of wilden niet repareren. En de laatste was Motorcentrum Rijen, Suzuki dealer. Ook zij wilden of konden geen banden repareren. Hierop besloot Oemoemenoe, om afscheid van ons te nemen en op z´n dooie akkertje terug naar Goes te rijden. Jammer, jammer, maar het zij zo. Met een lekke band kun je niet verder rijden, al zou je willen. We gaan rijden met elf motoren. Hieronder de nick-names met hun eigen naam erachter.
Shadow - Irma
RakkiRauw - Rien
Suzy – Hetty
Aagtje – Aagtje
Aad900 – Aad
RabbitHunter – Rob
Varo-man – Peter
Ton Herrie – Ton
Voskos – John
WimFjr – Wim
Lonki – Marion

Mooi groepje toch?
Het weer was schitterend. De jongedames Samantha en Kim, hadden het ook erg naar de zin. Het Brabantse land is erg divers. Verre uitzichten en dichte bossen wisselen elkaar en rap tempo elkaar af. Brabant, de uitvinder van de verkeersdrempels, lijkt het wel. Dat is vreselijk hier. Maar desalniettemin, heerlijk om te rijden. Volgens mij is 80% van de buitenwegen, 60 km-zone. De rit is verder zonder noemenswaardige problemen, goed verlopen. In Oirschot hebben we de laatste gezamenlijke stop. Het is duidelijk terrasjesweer. Allemaal vriendelijke mensen (Brabants dus) die zitten te genieten van het weer, met een drankje. Één ding was wel irritant,. Om half vier begon de kerkklok te luiden, en die stopte pas toen wij vertrokken, tegen vieren. Misschien wilden ze ons toch weg hebben daar. Enfin, afscheid genomen van RabbitHunter, die had nog een vrijgezellenfeestje ter ere van zijn broer. De Zeebrarit is hiermee ten einde. EG NIE!!! We gaan nog even verder naar Ulvenhout. Daar bevindt zich de stamkroeg van RakkiRauw en Irma. Laat de eigenaar van deze toko, nou toevallig ook nog een ex-collega van mij zijn, uit de periode dat ik nog bij De Rijke te Spijkenisse reed. Op het terras nog even nagenieten van deze prachtige dag. Jammer van Oemoemenoe dat hij er niet bij was. Volgende keer beter, vriend.

Wie gaat ons voor, in de volgende rit? Misschien wat meer in het midden van het land? Dan kunnen er andere forummers ook aan mee doen. Diegenen die zich geroepen voelen, reageer, in mijn gastenboek of op www.motorforum.nl
Bedenk wel, een toerrit is geen Zeebrarit als die georganiseerd wordt door iemand van buiten deze twee provincies.

Irma, nogmaals, hartelijk dank voor deze schitterende dag.

Peter Varo-man

Hieronder volgen nog een aantal foto's van deze gezellige rit. Een aantal zijn gemaakt door Samantha, meerijdend vanaf de Varadero.